تصاویری از اسکله‌های مختلف

اسکله‌ها از دیرباز یکی از مهمترین مکان‌ها در شهرهای ساحلی بوده و شهرهای ساحلی معمولا چندین اسکله بزرگ و کوچک برای پهلوگیری کشتی‌ها داشته‌اند.
ادامه نوشته

لپ‎تاپ را چگونه تمیز کنیم؟

تمیز کردن لپ تاپ ها بدون رعایت برخی نکات ممکن است باعث خراب شدن آنها شود.

برای پاک کردن یک لپ تاپ باید نکات خاصی را رعایت کنید. اول از همه بدنه لپ تاپ مهم است چرا که بیش از باقی مناطق با آن در ارتباط هستید و ممکن است اثر انگشت روی آن بماند. اگر هنوز لپ تاپ نخریده اید بهتر است به جنس بدنه که براق نباشد دقت کنید. برای پاک کردن این قسمت می تواند از پاک کننده های مخصوص و یا دستمال های ابریشمی که خیلی کم نم دار شده اند استفاده کنید.

ادامه نوشته

گروه های یهودی

گروه هاي يهودي جهان را مي توان به دسته هاي مختلف تقسيم كرد. علت آن مسايلي چون شريعت و ميراث ديني يهوديان است. يهودي كسي است كه از مادر يهودي زاده شده و يا بر طبق شريعت، يهودي شده است. به عبارت ديگر، اساس اعتقادي و نژادي بر اين دين حاكم است و حتي يك يهودي ملحد به رغم الحاد، يهودي محسوب مي شود (برخلاف دين اسلام و مسيحيت). گروههاي يهودي را مي توان بر اساس نژادي و ديني تقسيم كرد.

ادامه نوشته

آشنایی با آیین یهودیت(1)

1- عبرانیان

یهودیان مانند اعراب و آشوریان ، از نژاد سامی هستند. زبان ، ادبیات ، فرهنگ ، آداب ، رسوم و اعتقادات این اقوام چنان به یکدیگر نزدیک است که دانشمندان معتقد شده اند اصل آنها به یک جا می رسد و برای بررسی و تحقیق در زمینه فرهنگ سایر اقوام سامی انداخت . مثلا اگر به بررسی ادبیات عرب مشغول باشیم ، با مطالعه و تحقیق در زبانهای عبری ، سریانی و حبشی در کار خود موفقیت بیشتری کسب خواهیم کرد.
ادامه نوشته

آشنایی با آیین یهودیت(2)

13- عقاید و احکام مذهبی

علام دینی ، پزشک و فیلسوف یهودی ، موسی بن میمون (1135 - 1204 م .) به آیین یهود لباسی نو پوشاند و سیزده اصل برای آن ترتیب داد، به این شرح :
ادامه نوشته

تلمود چيست؟

اگر كتاب مقدس سنگ زاويه و شالوده يهوديت باشد ، تلمود ستون اصلى آن خواهد بود كه از فراز بنيادها سربرآورده ، كل بنا و عمارت معنوى و عقلانى يهوديت را پشتيبانى مى‏كند. هيچ كتابى نمى‏توان يافت كه به‏اندازه تلمود ، برنظريه و عمل زندگى يهودى، شكل‏دهى به محتوا و مضامين معنوى آن و ايفاى نقش راهنماى رفتار، تأثير داشته باشد.

ادامه نوشته

مسيح در آيين يهود (1)

 

چكيده
 

يكي از مدعاهاي مسيحيان اين است كه حضرت عيسي عليه السلام همان مسيحاي انبياي موعود بني اسرائيل است. در مقابل، يهوديان منكر اين امر هستند و مدعي اند مسيحاي موعود هنوز ظهور نكرده است و در انتظار اويند.
اين مقاله با رويكرد تحليلي و بررسي اسنادي به بررسي عهد عتيق، تلمود و عرفان قبالاي يهود پرداخته و تلاش مي كند تا مجموعه ويژگي هاي مسيحا در اين نوشته ها، و انطباق آن بر شخصيت آن حضرت را بررسي نموده و نشان دهد آيا در اين منابع، نشان و يا قرينه اي از الوهيت مسيحا مي توان يافت يا خير؟
كليد واژه ها: بني اسرائيل، مسيحا، يهود، عهد عتيق، عهد جديد، تلمود، قبالا.
ادامه نوشته

مسيح در آيين يهود (2)

مسيحا در تلمود
 

انديشه ي مسيحا در كتاب تلمود (1) داراي پيچيدگي است؛ زيرا اختلاف نظر ربانيّون درباره ي مفهوم مسيحايي و عقايد پيرامون آن، به گونه اي است كه شكل آن را سست و نامتعين مي سازد. آرمان مسيحايي پس از ويراني دوم اورشليم به دست تيتوس در سال 70 م قوت گرفت و اين اميد و آرمان در برخي از نوشته هاي مكاشفه اي كه پس از اين ويراني پديد آمد، منعكس گرديده است.(2) در بيشتر اين پيشگويي ها، به دوراني از رنج ها و سختي ها اشاره مي كنند و آنها را «محنت هاي مسيحايي» مي نامند كه به شكل هاي گوناگون اجتماعي و سياسي روي خواهد داد و احكام ديني و اخلاقي سست، و مورد بي توجهي قرار خواهد گرفت و در جنگي كه رخ خواهد داد، مسيحا بن يوسف كه چهره ي مبهم آگاداي تلمود است، كشته خواهد شد؛ اما الياس كه پيشاهنگ مسيحاست، او را دوباره زنده خواهد كرد و ديگري نيز انجام خواهد داد؛ مانند: تفسير كتاب مقدس، تصحيح نسب نامه هاي بني اسرائيل، انجام معجزات و واداشتن بني اسرائيل به توبه ي حقيقي و... .
ادامه نوشته

مسيح در آيين يهود (3)

مسيحا در عرفان قبالا
 

يكي از مواضعي كه بحث مسيحا در آيين يهود را مي توان در آن پي جويي كرد، عرفان يهودي است كه به «قبالا» معرف است. در قرن سيزدهم ميلادي كه گرايش هاي عقلي درباره ي تفسير دين و شريعت يهودي به اوج خود رسيده بود، گرايش مخالفي ايجاد شد و هر گونه بحث عقلي را تحريم، و بر تأملات عرفاني تأكيد كرد و به اين صورت، عرفان قبالايي شكل گرفت. البته مي توان نخستين نشانه هاي اين گرايش را در سال هاي دراز و ناخوش بني اسرائيل در كتاب دانيال و برخي نوشته هاي گائوني (1) متقدم ومتأخر يافت. اين گرايش عرفاني در دوراني كه بسياري از يهوديان اميد خود را از دست داده بودند، بارقه اي از اميد به رهايي و ظهور مسيحا را در دل آنها روشن كرد و آرزوي آينده روشن را براي آنها زنده كرد؛ هر چند توده ي مردم قدرت درک مفاهيم عرفاني و قبالا را نداشتند. بنابراين، در اين دوران نيز مدعيان دروغيني پيدا شدند و با ادعاي مسيحا بودن، عده ي زيادي را همچون ديگر مدعيان فريب، و به انحراف يا نااميدي سوق دادند كه مي توان از «ابراهيم ابوالعافيه» (1291-1240) اهل طليطله و «نيسيم بن ابراهيم» مدعي نبوت در شهر اويلا در اسپانيا نام برد.
ادامه نوشته

ارض موعود و صهيونيسم (1)

اشاره:
صهيونيسم
 

به هر حال اين گروه به هر وسيله به آرمان خود جامه عمل پوشاند و كشور مستقل يهود را ايجاد كرد و همواره در انديشه گسترش آن بوده است. در اينجا سؤال مهم و اساسى اين است كه اين آرمان يا ادعا چه مقدار به كتاب مقدس يهودى، يعنى عهد قديم متكى است؟ به تعبير ديگر، عهد قديم درباره ارض موعود بنى اسرائيل چه مى گويد؟ بر پايه عهد قديم كه تنها متن مقدس يهوديت و تنها منبع تاريخى قرن هاى نخست قوم اسرائيل است، ادعاى مالكيت ارض موعود را از سوى گروهى كه خود را وارث آن مى دانند، چگونه مى توان ارزيابى كرد؟ اين نوشتار به دنبال پاسخ اين سؤال است.
ادامه نوشته

ارض موعود و صهيونيسم (2)

بررسى ادعا
 

ادعاى صهيونيست ها اين است كه، براساس كتاب مقدس، سرزمين فلسطين به قوم اسرائيل وعده داده شده و بر اساس همين كتاب اين وعده محقق شده و اين قوم قرن ها بر اين سرزمين سلطه داشتند و آن را آباد كردند. تاريخ نشان مى دهد كه اين قوم به زور امپراتورى روم از اين سرزمين رانده شده اند; پس حق دارند كه به سرزمين خود بازگردند و كشور خود را دوباره بسازند.
ادامه نوشته

مجازات ها در حقوق كيفرى يهود (1)

اشاره
 

دين يهود، كه قديم ترين دين از مجموعه اديان ابراهيمى است، بر مبناى شريعت بنا شده است. در ميان اديان زنده جهان فقط اسلام را مى توان از اين جهت با يهوديت مقايسه كرد. در حدود سده سيزدهم پيش از ميلاد، بنى اسرائيل از سرزمين مصر خارج شدند و عزم سرزمين كنعان كردند. سه ماه پس از خروج از مصر، موسى به فرمان خدا بر كوه سينا دو لوح دريافت كرد كه ده فرمان بر آنها نقش بسته بود. اين ده فرمان آغاز و مبناى شريعت موسوى است و تمام احكام شريعت يهود در همين فرمان ها ريشه دارند.
ادامه نوشته

مجازات ها در حقوق كيفرى يهود (2)

ب) مجازات قصاص عضو
 

براى اين كه معلوم شود مجازات قطع يا نقص يا معيوب شدن عضو در شريعت يهودى چيست، لازم است كه بحث را در تورات و تلمود جداگانه پى بگيريم.
ادامه نوشته

مجازات ها در حقوق كيفرى يهود (3)

بخش دوم: مجازات سالب آزادى (حبس)
 

عمل سلب آزادى يك فرد با محبوس كردن وى در يك مكان خاص گاه داراى شكل بازداشت يا توقيف (به طور موقت) است و گاه حبس كيفرى است. حبس در معناى نخست (براى مثال، بازداشت مظنون به ارتكاب جرم تا زمان رسيدگى، بازداشت محكوم به اعدام تا زمان اجراى حكم، و...) در بيشتر نظام هاى باستانى وجود داشت.
ادامه نوشته

مجازات ها در حقوق كيفرى يهود (4)

بخش چهارم: مجازات مالى
 

حقوق يهودى براى پاره اى ازجرايم مجازات مالى درنظرگرفته است. اين مجازات گاه در آسيب هاى جسمانى است و گاه در جرايم عليه اموال و مالكيت، مثل سرقت و خيانت در امانت.
ادامه نوشته

انديشه قوم برگزيده در يهوديت (1)

اشاره
 

انديشه قوم برگزيده از بنيادى ترين مباحثى است كه همواره در تاريخ قوم يهود مطرح بوده است. يهوديان بسته به ديدگاهشان در اين مسئله، رويكردى انحصارگرايانه يا توأم با تساهل و تسامح در برابر پيروان ساير اديان در پيش گرفته اند. در اين مقاله تلاش شده است تا مسئله برگزيدگى بنى اسرائيل از جنبه هاى مختلف بحث و بررسى شود.
ادامه نوشته

انديشه قوم برگزيده در يهوديت (2)

برگزيدگى و اسارت بابلى
 

براى اين كه تصور و تصوير روشنى از موضوع برگزيدگى و رابطه آن با اسارت بابلى در يهوديت داشته باشيم، ناگزير بايد به شكل گيرى و پيدايى اين قوم اشاره اى هرچند كوتاه داشته باشيم. قومى به نام اسرائيل يا عبرانى ها شكل گرفت. سرزمين بنى اسرائيل به دو بخش شمالى و جنوبى تقسيم شد; اسرائيل در شمال و يهودا در جنوب. بخش شمالى به اشغال آشوريان درآمد و ده سبط بنى اسرائيل كه درآن ساكن بودند، به اسارت رفته، در اقوام ديگر پراكنده شدند. در اين ميان تنها كشور يهودا باقى ماند كه فقط دو سبط بنيامين و يهودا را در خود جاى داده و نام خود را نيز از آن گرفته بود. اين دو سبط نيز در قرن ششم قبل از ميلاد به اسارت به بابل برده شدند و پس از مدتى آزاد شده، به موطن خويش بازگشتند. در اين اوضاع و احوال بود كه تعصبات قومى و قبيله اى نضج گرفت و واژه جديدى به جاى دو عنوان پيش گفته يعنى اسرائيل و عبرانيان نشست. اين واژه جديد يهوديت و يهودى بود كه از كلمه يهودا، كه هم نام يك سبط بود و هم نام يك كشور، اقتباس شد (Jacobs 1999, 111).
ادامه نوشته

انديشه قوم برگزيده در يهوديت (3)

2. برگزيدگى به مثابه يك تكليف و مسئوليت دينى
 

بر پايه اين تفسير، خدا قوم يهود را برگزيد تا درميان اقوام ديگر خادم او باشند و در اصلاح عالم بكوشند و بين اقوام و ملل مختلف وحدت و همدلى ايجاد كنند. اين نوع انتخاب و گزينش برخلاف تفسير نخست از تفوق و برترى قوم يهود حكايت ندارد، بلكه تكليفى است كه خداوند بر دوش آنها نهاده است و از اين رو مسئوليت آنها سنگين تر است. در عاموس آيه اى است كه همين معنا و برداشت از برگزيدگى را تداعى مى كند، آن جا كه مى گويد: از ميان تمام اقوام روى زمين، من تنها شما را انتخاب كرده ام. به همين دليل وقتى گناه مى كنيد شما را تنبيه مى كنم: زيرا گناهان شما باعث مى شود كه رابطه من و شما تيره شود (عاموس، 3:2ـ3).
ادامه نوشته

انديشه قوم برگزيده در يهوديت (4)

مردخاى كاپلان
 

مردخاى كاپلان همواره بر آن بود تا پاسخى درخور براى پرسش هايى فراهم آورد كه قوم يهود در عصر جديد با آن مواجه است. در عصر جديد به لحاظ اجتماعى دموكراسى و به لحاظ عقلى تفكر اصالت طبيعت بقاى قوم يهود را تهديد مى كرد. يهوديان در سايه دموكراسى آمريكايى به عنوان يك انسان و شهروند، نه يك يهودى، از حقوقى نظير حق حيات، آزادى و سعادت برخوردار شدند. طبيعى است كه از آنان انتظار مى رفت در ازاى دريافت اين حقوق در حيات سياسى، فرهنگى و اقتصادى ملت آمريكا كاملا سهيم باشند. اما چرا و چگونه اين برخوردارى براى يهوديان يك چالش و تهديد بود نه يك فرصت؟ منشأ اين چالش اين واقعيت بود كه يهوديان آمريكايى با برخوردارى از اين حقوق جديد كه پيشينيان آنان خاصه در قرون ميانه از آنها بى بهره بودند، با نوع متفاوتى از رابطه مواجه شدند كه پدران ايشان قبلا تجربه نكرده بودند. در سايه دموكراسى آمريكايى هويت يهودى، آن گونه كه پيشتر مطمح نظر بود، تضعيف شد، زيرا يهوديان مقيم آمريكا تنها به دليل شهروند بودن از اين حقوق برخوردار شدند نه يهودى بودن. لذا وابستگى يهوديان به گروه قومى و دينى خود رو به تحليل مى رفت و آنان به تدريج جذب فرهنگ غالب آمريكايى مى شدند.
ادامه نوشته

اخلاق در آيين يهود (1)

چکيده
 

خلاق جوهره ي يهوديت است؛ اما با توجه به مشکلات مطرح شده درباره ي باب اخلاق يهودي، يافتن تعريفي جامع از اخلاق يهودي ممکن نيست. بااين حال، مجموعه ي گسترده و پر ارزشي وجود دارد که «اخلاق يهودي» ناميده مي شود. اصول اخلاقيات يهود، نخست در ده فرمان حضرت موسي تبيين شد؛ سپس در قوانين شريعت تورات در کتب مقدس عبري توسعه يافت و پس از آن، پيامبران عبراني به نقد و بررسي آن پرداختند، و بار ديگر در قوانين شفاهي ميشنا گسترش يافت. پس از آن، درگمارا و ميدراش تجزيه و تحليل شد و در قرون وسطا و مدرن، دوباره با واژه هاي فلسفي و عرفاني تفسير شد.
ادامه نوشته

اخلاق در آيين يهود (2)

کمال اخلاقي درکتاب مقدس
 

بر خلاف نظام اخلاقي فلسفه ي يونان که به دنبال تعريف فضايل متفاوت است (چه کسي شجاع، سخي، عادل و ...است)، کتاب مقدس از هر کس مي خواهد کار خوب انجام دهد؛ نسبت به دوستش با فضيلت رفتار کند و دغدغه ي اين کتاب، تعريف هاي مختصر نيست. اين نگرش تقريباً به وضوح در ارميا 9: 23ــ24 آمده است: «خداوند چنين مي گويد: حکيم از حکمت خود فخر ننمايد، و جبار از تنومندي خويش مفتخر نشود و دولتمند از دولت خويش افتخار نکند. بلکه هر که فخر نمايد از اين فخر بکند که فهم دارد و مرا مي شناسد که من يهوه هستم که رحمت و انصاف و عدالت، را در زمين بجا مي آورم، زيرا خداوند مي گويد در اين چيزها مسرور مي باشم». ايدئال اخلاق شخصي و اساس همه ي اعمال اخلاقي، رابطه ي خوب ميان شخص و ديگري است؛ مگر در فرمان اجتناب از بت پرستي که صرفاً وظيفه دي شخص در برابر خداست.(1)
ادامه نوشته

اخلاق در آيين يهود (3)

ج.اخلاق قرون وسطايي
 

نخستين آثار نظام مند اخلاق يهودي در قرون وسطا تحت تأثير تفکر فلسفي يونان شکل گرفت که از طريق ترجمه ي عربي و توسط مسلمانان به انديشه ي يهودي رسيده بود.در واقع، يهوديان ديدگاه هاي اخلاقي خويش را دوباره به صورت نظام مند عقلاني و حتي علمي به وجود آوردند.(1)

ادامه نوشته

اخلاق در آيين يهود (4)

برخي از آموزه هاي اخلاقي آيين يهود
 

محبت به همنوع
 

از شعارهاي بنيادين يهوديت اين است که «عشق به خداوند بدون عشق به همنوع کامل نيست». اين مطلب در آموزه هاي تورات، در بحث دادن عشريه ي درآمد به فقيران و لزوم اختصاص دادن گوشه اي از مزرعه براي برداشت محصول توسط فقيران به وضوح ديده مي شود. خداوند اين مطلب را به جهانيان اعلام فرمود که: «همنوعت را مانند خودت دوست بدار. من که خدا هستم هم نوع تو را آفريده ام. اگر تو او را دوست بداري، من امين هستم و به تو پاداش نيک خواهم داد، ولي اگر او را دوست نداري، من داور هستم و تو را مجازات خواهم کرد».(1)
ادامه نوشته

مناظری که دوست دارید آنها را ببینید+تصاویر

کره زمین پر است از جاهای بسیار دیدنی که انسان دوست دارد از آنجا دیدن کند.

ادامه نوشته

تولد تورات

ششم رمضان، سالروز نزول وحي به موسي (ع) است؛ نزول تورات مقدس که پيام پروردگار براي يهوديان بود. پيروان موسي (ع) از زبان شيوا و رساي موسي (ع) پيام پروردگارشان را مي شنيدند. آن ها باور داشتند که اين کلمه ها از جنس کلمه هاي ساده ي روزمره ي خودشان نيست. جنس اين کلمه ها فرق مي کرد. رگه هايي از نور در اين واژه ها موج مي زد. اين ها را موسي (ع) براي امتش آورده بود.

ادامه نوشته

تاریخ مُلک بنی اسرائیل، از تأسیس تا زوال

تاریخ بنی اسرائیل از بدو تأسیس مملکت خود در سال (1025ق.م.) تا دوران زوال و اضمحلال آنان در سال (923ق.م.)

حاکمان این دوره از تاریخ بنی اسرائیل، همان: طالوت، داود و سلیمان علیه السلام هستند که مملکت یهودی را حدود سال 1025ق.م. به وجود آوردند، و اولین پادشاه آنها که حکومت را به دست گرفت، «طالوت» است که دوران او و حضرت داود و حضرت سلیمان علیه السلام را به عنوان «عهد پادشاهان اول» بنی اسرائیل نام گذاری کرده اند، و این دوران با ارتحال حضرت سلیمان علیه السلام پایان می پذیرد، و بالاخره مملکت یهودیان بنی اسرائیل، به طور کلی به دست «بخت النصر» در سال 586ق.م. ساقط و زائل می شود.
ادامه نوشته

تاریخ یهود پس از وفات حضرت سلیمان

حکومت حضرت داود و سلیمان علیه السلام حدود هشتاد سال به طول انجامید که به آن می توان نام «عصرطلایی» را اطلاق کرد؛ چرا که سرزمین فلسطین، بیش از فتوحات اسلامی، تحت پرچم عدل و توحید و ایمان قرار گرفت. ارتحال حضرت سلیمان علیه السلام در سال 923ق.م. بود که پس از آن مرحله دوم فرمانروایی پادشاهان فرانسه می رسد که بر سرزمین فلسطین (مملکت سلیمان علیه السلام) حکومت کردند و به نوبه خود به دو دولت جدای از یکدیگر و در بیش تر اوقات، دشمن نسبت به هم تقسیم می شود که هر دو اغلب از فساد داخلی، ضعف نظامی، ناکارآمدی سیاسی و نفوذ خارجی رنج می بردند.

ادامه نوشته

تاریخ یهود از ویرانی اول اورشلیم تا ویرانی دوم

تاریخ یهود، از دوران ویرانی اول شهر «اورشلیم» به سال 586ق.م. تا دوران ویرانی دوم به سال 70 میلادیدولتهای گوناگونی پی در پی حکومت فلسطین را از عهد سقوط و خرابی اول شهر«اورشلیم» به دست «بخت النصر» تا زمان خرابی و سقوط بعدی آن به دست رومیها، تشکیل دادند که در طول 656 سال به شرح زیر بودند:

ادامه نوشته

موضع یهود در برابر مسیحیّت پس از ظهور

عده زیادی از یهودیان که به کار تجارت و بازرگانی مشغول بودند و در برخی کشورهای اروپایی، حدود سال 70 م، پیش از آن که «تیتوس» رومی، معبد یهود را در اورشلیم منهدم کند، مستقر شده بودند. اما وقتی مسیحیت در خاورمیانه عربی ظهور کرد و سپس وارد اروپا شد، یهودیان به این دیانت جدید که تورات آنها را نیز قبول دارد، از این منظر نگاه می کردند که این دین اساساً آمده است تا اصول ربّانیون و شریعت «تلمود» را نابود کند که منادی برتری جنس بشری یهودیان و مدّعی صفت «ملت برگزیده خدا» بوده، چرا که نژاد آنها-حسب تصوراتشان-نسبت به کل بشریت متفاوت و ممتاز است، لذا سیل تهمتها و افتراها را به حضرت مسیح علیه السلام، حواریون و شاگردانش زدند، که هدف از این حملات تخریبی یهود نسبت به مسیحیت، این بود که آنها را به بی خردی، حماقت و عدم قداست متهم کنند.

ادامه نوشته

صفات و مشخصات بنی اسرائیل در قرآن (1)

1. سلوک و رفتار اجتماعی منحرفانه آنانقرآن کریم اخلاق و عملکرد بیمارگونه و گنهکارانه بنی اسرائیل را با ملتهای دیگر و با انبیا و خودشان مطرح می کند، تا آن جا که سخنان نفرت آوری را بر زبان جاری ، و خداوند قادر و توانا را به ضعف و ناتوانی متهم کردند، لذا قرآن کریم این گفتار و کردار آنان را به عنوان جرم کافرانه علیه آنان به ثبت رساند: «وَ قالَتِ الیَهُودُ یَدُ اللهِ مَغلُولَهٌ غُلَّت اَیدیهِم وَ لُعِنُوا بِما قالُوا. بَل یَداهُ مَبسُوطَتانِ یُنفِقُ کَیفَ یَشاءُ، وَ لَیَزیدَنَّ کَثیراً مِنهُم ما اُنزِلَ اِلَیکَ مِن رَبِّکَ طُغیاناً وَ کُفراً وَ اَلقَینا بَینَهُمُ العَداوَهَ وَ البَغضاءُ اِلی یَومِ القِیامَهِ، کُلَّما اَوقَدُوا ناراً لِلحَربِ اَطفَاها اللهُ. وَ یَسعَونَ فی الاَرضِ فَساداً وَ اللهُ لا یُحِبُّ المُفسِدینَ»(1): «یهودیان گفتند که دست خدا بسته است، دست خود آنها بسته باد! و آنان به خاطر آنچه گفتند، لعنت شدند، و بلکه دستان خدا باز است و هرگونه که اراده کند، انفاق می کند و می بخشد، و همانا قرآنی که بر تو نازل شد، بر کفر و طغیان بسیاری از مردم بیفزود و ما در بین آنان (بنی اسرائیل) دشمنی و کینه توزی را تا روز قیامت قرار دادیم، و هرگاه برای جنگ با مسلمانان آتشی را برافروختند، خداوند آن را خاموش کرد، اما آنان در زمین به فساد و تباهی می کوشند، و خداوند قوم فاسد و مفسد را دوست ندارد.»

ادامه نوشته

صفات و مشخصات بنی اسرائیل در قرآن (2)

3. حیله و نیرنگ، خیانت و ناجوانمردی آنانروحیه یهودیان، معمولاً با مکر و فریب و نیرنگ زیاد درآمیخته و از نفرت، کینه توزی و دشمنی سیاهی برخوردار است، و اصولاً آنان، جوامع و ملتهای دیگر را دوست ندارند، بلکه نفرت هم دارند و در پی نابود کردن اهالی زمین و پایان دادن به حیات کل بشر هستند؛ چرا که یهودیان زندگی را فقط برای خودشان می خواهند، و تاریخ، عهد و پیمان شکن تر و کینه توزتر از آنان سراغ ندارد، بلکه باید گفت که عالم و آدم به واسطه بغض و دشمنی و مکر و خیانت یهود، بارها به عزا نشسته و داغ مصیبت دیده است؛ چرا که به یاری از حوادث فاجعه بار و جنایت کارانه و وقایع دردآور، در طول تاریخ، و در دل تاریکیهای توطئه و دسیسه، به دست یهودیان به مرحله عمل رسیده است.

ادامه نوشته

آموزش Excel: ایجاد و ویرایش نمودارها در اکسل

ادامه نوشته

علائم شیطان پرستی

در این مقاله علائمی چند مربوط به گروه شیطان پرستی همراه با توضیحی مختصر آمده است، (1) البته با توجه به توضیحات آمده معلوم می گردد که بعضی از این علائم مشترک با سایر گروه هاست. نکته مهم و قابل ملاحظه برای خواننده محترم این که استفاده از این علائم حامل یک پیام فرهنگی و طرز فکر است، اگرچه ما توجه نداشته باشیم. از باب تشبیه اظهار شهادتین، شعار اسلام است و آثار متعددی بر آن مترتب می شود. از این رو ما باید در مورد تک تک رفتارهای خود دقت کافی داشته باشیم.

ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (1)

به رغم این که بحث در مورد صابئین، بحث تازه ای نیست و سابقه تحقیق کلاسیک پیرامون آنان به قرن هفدهم میلادی می رسد، اما آن چه پس از یک بررسی اجمالی در این باره به نظر می رسد، تشتت آرا و سردرگمی محققین قدیم و جدید است. مانع عمده در راه تحقیق پیرامون این موضوع، کمبود منابع و اطلاعات و نیز مغشوش بودن اطلاعات موجود می باشد، علاوه بر آن، استفاده یا سوء استفاده گروه های مختلف از عنوان صابئین، سبب اغتشاش بیش تر در اطلاعات مربوط به آنان گردیده، تا جایی که حتی تحقیقات مستشرقین و محققین جدید را نیز تحت الشعاع قرار داده است.

ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (2)

صابئين از نظر قرآن

واژه شناسي

مندا به معناي علم، شناخت،ادراك و يا عرفان ، واژه اي از زبان آرامي شرقي است. ( زبان آرامی یکی از کهنترین زبانهای سامی است که تعدادی از زبانهای زنده دنیا نظیر عربی و عبری از آن مشتق شده اند . این زبان ابتدا در بابل و آشور رواج داشته و بعدها در عهد هخامنشی زبان اداری و مکاتباتی دربار بود و بدین روی تعدادی از کتیبه های باقی مانده از هخامنشیان با خط میخی و به زبان آرامی نگاشته شده است . این زبان در تورات نیز کاربرد داشته و تعدادی از آیات سفر ارمیاء به این زبان نگارش یافته است . به طور کلی می توان این زبان را زبان بین المللی عهد کهن نامید چیزی مانند زبان عربی در دوره اسلامی و انگلیسی در زمان حاضر.)
مندايي (جمع آن : مندائيان) به معناي پيران عرفان، پيروان علم الهي يا پيروان شناخت هستي است. به همين مناسبت معبد آنان به نام مندي نام دارد.
ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (3)

صابئين و حرانيان

در قسمت هاي قبل اشاره به موضوع صابئين و حرانيان كرديم. اما اين موضوع را در اين قسمت تكميل مي كنيم.
بر اساس يك روايت تاريخي، حرانيان در زمان مأمون خليفه عباسي ، براي كسب امتياز اهل كتاب بودن خود را صابئه خواندند. از اين پس عموم محققين و مورخين و متكلمين قرون ميانه اسلام همواره صابئين را گروهي ستاره پرست و معتقدان به اصحاب روحانيات همسان حرانيان معرفي كردند. دليل ديگر يكسان سازي صابئين و حرانيان توسط اين مورخين، استقرار طولاني صابئين مغتسله در شهر حران بود.
ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (4)

8- الملل و النحل اثر محمد بن عبد الكريم شهرستاني

شهرستاني از متكلمين و فلاسه قرن ششم هجري است. در 479 ه ق در «شهرستانه» خراسان متولد و در 548 ه ق در موطنش سر به خاك مي گذارد اثر الملل و النحل است. به تعبيري مي توان آن را تاريخ دين و فلسفه ناميد. او در اين كتاب به تشريح آرا فلاسفه يونان و اسلام و انديشه هاي ديني عرب جاهليت و هند و ايران باستان و صابئني مي پردازد بخش مربوط به صابئين، تحت عنوان «صابيان»، از مهمترين مباحث كتاب شهرستاني است . تشريح آرا صابئيان در اندازه هايي كه شهرستاني ارائه كرده است ، در هيچ متني تاريخي – اسلامي يافت نمي شود . منابع شهرستاني در تشريح آرا صابئيان نامعلوم است. دسترسي شهرستاني به آرا صابئيان نيز غير قابل ارزيابي است. زيرا او در زماني مي زيسته كه تمامي معابد شهر حران (ويراني در 424 ه ق) نابود شده بودند. شهرستاني در طول زندگانيش تنها سه سال در بغداد (نظاميه بغداد) حضور داشته (510 تا 514 ه ق)، و ما بقي عمر خود را در ايالت خراسان بسر برده است. اگر تاريخ تاليف او را در 512 ه ق باور داشته باشيم، همواره اين سوال را در پيش رو خواهيم داشت كه با توجه به اقامت كوتاه سه ساله او در بغداد ، آيا منابع كافي در اختيارشهرستاني قرار گرفته، تا به تفسيري در كتابش درباره صابئين آمده ترديد نداشته باشيم؟
ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (5)

زبان صابئين

يكي از راه هاي تعيين كننده خاستگاه مندايئان، بررسي هاي زبان شناسانه است. زبان هر قوم نشان دهنده خاستگاه جغرافيايي و تعلقات قومي – نژادي است. ما در اين بررسي بيش از همه مرهون تلاشهاي رودلف ماتسوخ زبانشناس فقيد آلماني هستيم. او در سال 1992 در پي حمله قلبي در شهر برلين وفات يافت. آخرين اثر او بررسي لهجه خرمشهري در زبان مندايي است كه پس از اقامت سه ماهه شيخ سالم چهيلي در برلين تدوين يافت.
ادامه نوشته

همه چيز درباره صابئين ( مندائيان ) (6)

دولت صابئين

مندائيان در طول تاريخ دو هزار ساله شان هيچ گاه دولت نداشتند. مندائيان به علت عدم استنتاج كلامي – فقهي از تعاليم ديني شان نتوانستند (در سير جامعه ديني شان)، به دولت مستقل و يا امارت دست يابند.
مهمترين عامل غير مادي در عدم دستيابي مندائيان به قدرت سياسي، همانا تعاليم ديني ايشان است. تعاليم ديني ، استفاده از زور و شمشير و به كارگيري قضاوت را ممنوع اعلام كرده است. برتري انسان بر انسان و يا حكومت انسان بر انسان محكوم شده است. هيچ انساني نبايستي عقل و اراده و روان خود را در اختيارانسان ديگر بگذارد. هر انسان بنا به عقل فطري اش به قدرت آسماني و قدرت لايزال فرشته هاي نوراني ايمان پيدا كرده، از اين طريق كمبود عقده حقارت و عقده قدرت در ضمير ناخودآگاه خود را بر طرف مي كند. در انديشه سياسي – ديني مندائيان، انسان حاكم انسان نيست، انسان راهبر جامعه نيست، انسان شاه انسان نيست، انسان راهبر جامعه نيست، انسان فقط دوست انسان است، كمك كار و دستگير انسان ديگر است . هيچ انساني حق ديكته كردن فكر و عقيده و عملش را بر انسانهاي ديگر ندارد.----
ادامه نوشته

ارتباط انسان و طبيعت در اسـلام و آييـن دائـو (1)

مقدمه
 

در ميان ارتباطات چهارگانه انسان (با خود و خدا و انسانهاى ديگر و طبيعت) ارتباط انسان با طبيعت شگفت انگيز و در عين حال پر ابهام است. در عصرى كه توسعه فن آورى و استفاده فزاينده از طبيعت منجر به گسترش آلودگى در آن و از دست رفتن منابع طبيعى و حتّى ايجاد ضايعاتى در فضا (مانند رخنه دار شدن لايه اوزون) شده است، شنيدن نواى دوستى با طبيعت و هماهنگى با آن، از جانب مكاتبى چون آيين دائو مى تواند بسيار دلنشين و در عين حال سؤال برانگيز باشد. چگونه مى توان به طبيعت عشق ورزيد و از آن درس آموخت؟ چگونه مى توان با آن ارتباطى صميمانه و شورانگيز برقرار كرد؟ و همچون قدّيس فرانسواى اسيزى خورشيد را برادر و ماه را خواهر خواند؟ جهانِ امروز در صدد استيلا بر طبيعت است، اما مكاتب عرفانى همسازى با آن و بهره مندى صحيح از آن را به انسان مى آموزند.---
ادامه نوشته