قدیم ترین کتاب مقدس قوم آریائی ادبیات مقدس هندو(3)

چنانچه گفته شد سرودهای ریگ بید از مرحله چند خدائی شروع می شود و به مرحله توحید می رسد و سپس مرحله همه خدائی یا وحدت وجود را می پیماید.بین مرحله اول و آخر قرن ها طول کشید و بعد زمان در پیشرفت و نمو فکر سرایندگان آن ها اثرات به سزائی داشت.بدین ترتیب درین ودا سرودهائی رامی خوانیم که بعضی خطاب به چند خداو بعضی دیگر خطاب به یکی ازخدایان است.این سرودها را ریش های مختلف سروده اند و حتی سروده هائی در ریگ بید یافته می شود که یک یا دو و یا سه ریشی (حکیم –دانشمند سراینده سرود مقدس)آن ها را به نظم در آورده اند یعنی یک سرود را دو یا سه ریشی هر یک بیت یا ابیاتی از آن را گفته اند.

ادامه نوشته

کلیّاتی درباره دین شینتو (1)

واژه ی شینتو برگرفته از دو لغت چینی شِن (henS)و تائو (Tao)است. شن به معنای خدایان یا ارواح نیک و تائو یا دائو به معنای راه و طریقه است، پس در مجموع شینتو به معنای راه خدایان می باشد.

ادامه نوشته

کلیّاتی درباره دین شینتو (2)

دین شینتو ترکیبی از نگرش ها و ایده های متنوع است که اساس طریقه ی زندگی مردم ژاپن را تشکیل می دهد. این دین هیچ مؤسس تاریخی ندارد و در مقایسه با ادیان تکامل یافته نیز دارای هیچ دکترین و اصول جزمی اعتقادی نیست.

ادامه نوشته

کلیّاتی درباره دین شینتو (3)

چنانکه در مقدمه ذکر شد، یکی از ادوار کهن ژاپن، دوره ی یاماتو بود.دراین دوره مرکزعمده قدرت در ژاپن ناحیه ای مرکزی بود که کلانهای مختلفی آنجا را اشغال کرده بودند و امپراطوران یاماتو بر این کلانها، که با یکدیگر پیوندی سست داشتند، حکومت می کردند.

ادامه نوشته

کلیّاتی درباره دین شینتو (4)

در ژاپن قدیم واژه ی کامی به گونه ای توصیفی برای هر چیز اسرار آمیز، فوق طبیعی یا مقدس بکار می رفت و هر چیز، هر تشخص و هر قدرتی که دارای نیرویی برتر بوده یا مایه ی هیبت و حرمت بود به عنوان کامی توصیف می شد. در واقع این واژه در زبان ژاپنی معادل مانای ملانزی می باشد.

ادامه نوشته

کلیّاتی درباره دین شینتو (5)

پرستش الهه خورشید، خدای اجدادی امپراطوری، بخش قابل ملاحظه ای را در عقیده و اعمال شینتو تشکیل می دهد. در اساطیر و منقولات اولیه این الهه به نحوی تصویر شده است که گویی برای همیشه مراقب نوع بشر است و نیازهای آنها را برآورده می سازد.

ادامه نوشته

مشترکات ادیان ابراهیمی

تجدید نظر در دین ابراهیمی جهانی در عصر حاضر و تصفیة آن از عوارضی که آن دین الهی را در گذرگاه قرون متمادی پوشانده است، از با اهمیت‌ترین واجبات دینی و عقلی است؛، زیرا این دین جهانی که از طرف خداوند سبحان به پدر بزرگ ما حضرت ابراهیم (ع) نازل شده است، همان است که همة اهل کتاب را در اصول جامع و مشترکی متحد ساخته است. این اصول مشترک که معتقدات کلّیه همة ما را تشکیل می‌دهند، عبارتند از:‌ توحید، نبوت، معاد، تکالیف الهی و حقوق و اخلاق عالی انسانی.

ادامه نوشته

کنکار و ضعف فلسفى در شناخت ادیان

یکى از مهم ترین شاخصه هاى جنبش هاى نوپدید دینى-عرفانى، انتقاد شدید آنان به وجود ادیان بزرگ و تعالیم آنان است، لذا در بسیارى از این جریان هاى معنوى، انواع زیادى از انتقادها به ادیان وجود دارد. از این رو، باید گفت که بزرگ ترین اشکال آنان این است که در نقد آنها، همه ادیان به یک چشم دیده مى شوند و چنین مى پندارند، که تمام ادیان داراى خصوصیات و تعالیم مشترک اند و حال آنکه ادیان داراى تقسیمات متفاوتى هستند و نزدیک ترین و شبیه ترین ادیان نیز در دل خود بزرگترین تفاوت ها و اختلاف هاى ظاهرى و باطنى را با هم دارند. بنابراین هیچ گاه نمى توان با نادیده گرفتن تفاوت هاى ادیان، به نقد و بررسى آنان پرداخت. و لذا به جرات مى توان گفت که در تعالیم اکنکار، بزرگترین انتقادها و اشکال ها به ادیان ابراز شده است.

ادامه نوشته

علامه جعفری و حقیقت مندی ادیان

تنوع و تکثر ادیان (کثرت دینى) واقعیتى انکارناپذیر است، اما مهم چگونگى مواجهه با این واقعیت است. در مقابل دعاوى صدق و حقیقت مندى ادیان مختلف چه موضعى باید اتخاذ کرد؟ این مسأله امروزه به یکى از مهم ترین و بحث انگیزترین مباحث فلسفه ى دین و کلام جدید تبدیل شده و توجه بسیارى از اندیشمندان دینى و غیر دینى را به خود معطوف ساخته است. در پاسخ به این مسأله، سه رویکرد عمده پدید آمده است؛ انحصارگرایى، شمول گرایى و کثرت گرایى دینى.

ادامه نوشته

معرفی آیین برهمن یا هندوییسم

در اواخر قرن هفتم قبل از میلاد برهمنان صاحب قدرت شدند. در این زمان امرا و حاکمان مشغول تدبیر سیاسی کشور بودند و گاهی هم به کار جنگ و جدال می پرداختند، ولی در هر شرایطی از طریق توجهات عالمان روحانی کسب نیرو و فیض می کردند و به وسیله ای ادای مناسک و تلاوت ادعیه و تقدیم قربانی از آن عالمِ یاری می جستند. همین امر باعث شد که روحانیون مرتبه ای بلند یافتند به گونه ای که نفوذ آنها از زمین تا آسمان بسط یافت.

ادامه نوشته

معرفی آیین جین

در جریان سیر آیین های هند، دو فرقه در مقابل برهمنیسم قیام کردند و مدعی شدند که می توانند انسان را از تحیر و سرگردانی در چرخه ی سمساره نجات دهند و او را به مکشه نزدیک سازند. یکی از آن دو، فرقه ی جینیسم است و دیگری آیین بودا. آیین جین با وجود مخالفت های فراوان در داخل سرزمین هند باقی ماند. برخلاف بودا که بعد از پیدایش از هند خارج و به کشورهای دیگر وارد شد. مؤسس جینیسم شخصی به نام مهاویره (2) (یعنی مرد بزرگ یا پهلوان بزرگ) است. (3) او در سال 599ق.م در ایالت بهار متولد و در سال 527 ق.م از دنیا رفت. گرچه نوشته ها در باب زندگی مهاویره مبهم است ولی این نکته پیداست که پدرش راجه بود، لذا در کاخی بزرگ با تمامی امکانات لازم برای عیش و نوش به سر می برد. اما او طرز زندگانی شاهانه را دوست نداشت. لذا در سن سی سالگی از قصر خارج شد و در اوایل زمستانی به سلک مرتاضان در آمد و یک باره دنیا را کنار گذارد. او در هیچ قریه ای بیش از یک روز و در هیچ شهری بیش از پنج روز نماند تا به هیچ قومی دل بستگی پیدا نکند. تا اینکه در سیزدهمین سال در ساحل رودخانه ای نشسته بود و در اعماق فکر و اندیشه فرو رفته بود تا به حالت واصل گشت. در این لحظه او را جَین (فتح و پیروزی) نامیدند.

ادامه نوشته